fastfood with trans fats


Po raz pierwszy określenia bulimis użył w II wieku naszej ery Galen. Słowo to znaczące „byczy apetyt” posłużyło Galenowi do opisania jednostki chorobowej określanej inaczej „wilczym głodem”. Jego zdaniem schorzenie to objawiające się nienasyconym głodem spowodowane było przez kwas żołądkowy odpowiedzialny za przesyłanie do mózgu niewłaściwych „sygnałów”. W istocie jednak do końca trudno stwierdzić, opierając się na opisie Galena, o jakąjednostkę chorobową chodzi (Toellner, 1990). W Europie przez wieki indukowane wymioty przepisywane były na równi z upuszczaniem krwi i miały być znakomitą techniką odtruwającą organizm. Bulimia jako choroba była pod różnymi nazwami opisywana na naszym kontynencie od przeszło dwóch wieków. Do opisu Galena dołączano dużą liczbę różnorodnych objawów, w tym i wymiotów.

W literaturze przedmiotu rzadko jednak pojawiały się rzetelne poświęcone bulimii studia przypadków (Pary-Jones, Pary-Jones, 1994). W czasach nam bliższych objawy bulimiczne opisy wano jako towarzyszące jadłowstrę-towi psychicznemu, cukrzycy i malarii https://pl.wikipedia.org/wiki/Wegetarianizm. Jako pierwsza naukowy opis zespołu objawów podobnych do bulimii psychicznej podała H. Bruch (1966). G. Russell (1979), używając już określenia bulimia nervosa, uważał ją za „złowieszczą odmianę” jadłowstrętu psychicznego. Jemu też zawdzięczamy pierwsze klasyfikacje jednostki www.euro.who.int. Początkowo określenie bulimia nervosa rezerwowano dla tych przypadków bulimii, które przebiegały w powiązaniu z jadłowstrętem psychicznym (Russell, 1985). Miano samodzielnego zespołu klinicznego uzyskała bulimia psychiczna dopiero w kolejnych klasyfikacjach Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Miano samodzielnego zespołu klinicznego uzyskała bulimia psychiczna dopiero w kolejnych klasyfikacjach Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

Rate this post