depressed man 1


Dzięki zdobyczom i bogactwu wewnętrznemu współczesnej psychologii, jak również nauk pokrewnych, psychoterapia uzależnień oferuje coraz skuteczniejsze formy leczenia, które są wstępem do zmiany stylu życia i samoaktualizacji. Przedstawiciele wszystkich koncepcji, dostarczają nowych narzędzi w walce z przyczynami i konsekwencjami utraty kontroli nad życiem. W procesie psychoterapeutycznym można obserwować sukcesy technik: behawiorystyczno-poznawczych (Łukaszewski, 2003), psychodynamicznych (Mellibruda 2000); natomiast w szerszej perspektywie do: uwalniania się z nałogów, jak również eliminowania innych deficytów utrudniających samorealizację – niezbędne są (często ignorowane lub niedoceniane) koncepcje humanistyczne i duchowe w psychologii (May, 1988; Woydyłło 1998).

W latach dominacji terapii psychoanalitycznej najwięksi jej przedstawiciele jak Jung, przyznawali się do braku efektów w leczeniu alkoholików zauważając jednocześnie, że pomocy należy szukać bardziej, w duchowości niż nauce (Alcoholics Anonymous, 1976) przed. Sposób na zdrowienie odkryli i wypracowali sami alkoholicy: wykorzystując styl spotkań chrześcijańskich grup wsparcia, latami doświadczeń opracowując program trzeźwienia 12 Kroków i 12 Tradycji, korzystając niezależnie ze współpracy z innymi i otrzymując ogromne poparcie ze strony społeczeństwa, władz oraz profesjonalistów. Ci ostatni, czerpiąc ze zdobyczy Anonimowych Alkoholików oraz nauki, w swoich ośrodkach leczenia uzależnień, osiągają coraz lepsze rezultaty. W celu utrzymania tej tendencji profesjonaliści pomagający alkoholikom powinni: pogodzić się z praktycznym i teoretycznym pierwszeństwem programu Wspólnoty Anonimowych Alkoholików i być wyłącznie rodzajem pomostu pomiędzy leczeniem skutków nałogowego picia w oddziale detoksykacyjnym a budowaniem wartościowego, radosnego i twórczego życia podczas realizacji programu zdrowienia(Brown, 1990; May,1988; Woydyłło, 1993). W konsekwencji zatrzymania choroby alkoholowej i pracy nad rozwojem duchowym pacjenci odrzuceni przez bliskich i społeczeństwo; po zakończeniu leczenia i podjęciu ogromnego wysiłku w realizacji programu zdrowienia, osiągają wyżyny rozwoju i samorealizacji (May, 1988), oraz funkcjonują o wiele lepiej po, niż przed terapią (Woronowicz, 2001).

Przeszkód jest wiele. Zmiana autodestrukcyjnych zachowań, pogardy dla życia i fałszywego obrazu rzeczywistości u ofiar uzależnień jest bardzo trudna (Twerski, 2001). Alkoholików cechuje też wysoki poziom aleksytymii i deficyty w radzeniu z emocjami (May, 1988; Monti, Abrams, Kadden, Cooney, 1994) https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawa%C5%82_mi%C4%99%C5%9Bnia_sercowego. Aleksytymicy ulegają nastrojowi depresyjnemu, nie potrafią nawiązać więzi z innymi, radzić sobie ze stresem i są trudni w leczeniu (Maruszewski, Ścigała, 1988). Nie ma też określonej osobowości alkoholika, a przechodzenie przez etapy choroby nie ma stałej gradacji (Jellinek, 1987), jedyne cechy wyróżniające to duża wrażliwość połączona z niedojrzałością emocjonalną .

Rate this post